Verbinding en inspiratie in een klooster

Jezelf drie dagen onderdompelen in een oase van stilte, rust en ruimte, wat een luxe! Jazeker, en óók zo belangrijk af en toe. Het werken in een hospice is mooi en dankbaar werk. Tegelijkertijd vraagt het ook veel van ons. Het is goed om tijd te nemen voor je eigen ervaringen, voor elkaars ervaringen, voor het delen. Jezelf en elkaar werkelijk zien, werkelijk aankijken.

 

Met dertig vrijwilligers, twee verpleegkundigen en twee coördinatoren mochten we dit ervaren. In januari vertrokken we naar een klooster in Huissen. Luuc Smit en Rens Stobbelaar begeleidden het programma, samen met een studente van de Hoge School Zeeland. Het thema was verbinden.

 

Wat hadden we zinvolle, mooie, ontspannen, positieve, verbindende en ontmoetende dagen met elkaar. We waren bezig met wat ons inspireert, met het gedachtegoed van Clara van Assisi, we zongen, we schilderden en we waren stil.

Rens liet ons ook stilstaan bij onze eigen ‘zusters en broeders’: zuster verdriet, broeder pijn etc.

 

Wat genoten we van de gastvrijheid in het klooster, het heerlijke eten, de fijne sfeer en overal vriendelijkheid. Tijd voor jezelf, om bij te tanken. Tijd voor elkaar, om te delen, te lachen, meer van elkaar te horen, en samen te eten. Tijd voor de verbinding, voor het samen-gevoel, voor ons gezamenlijk doel: de bewoners in ons hospice.

 

Door het verrassende, afwisselende programma, door de goede leiding, door de humor in deze dagen zijn wij verbonden weer verder gegaan op ons pad. Ieder voor zich maar verbonden met elkaar.

 

Jacomien Marinussen, coördinator vrijwilligers

 

Terug naar overzicht